کد مطلب: 25996
تاریخ انتشار : 12 اسف 1396 - 18:01
سرانگشتان هنرمند این پیشکوست شتردار بشرویه "" حاج رضا عباس پور " امروز هنر آذین شتر را که در جوانی انجام می داده و با کار حرفه ای خود رقیب نداشته ، در سن 80 سالگی احیا کرده است.

به گزارش پیام بشرویه ، ( این خبر بنا به درخواست شهروندان بشرویه بازنشر گردید )

خداوند در آیات کریمه قرآن انسان را به تفکر و تعمق در چگونگی خلقت شتر فرا می خواند

این حیوان نجیب قابلیت سازگاری در شرایط سخت محیطی و کویری از قدرتی با تحرک بسیار بالا و راهپیمایی طولانی برخوردار است و نگهداری آن بسیار کم هزینه و به لحاظ اقتصادی حیوانی پرمحصول است که از گوشت پوست از شیر روغن و چربی ذخیره شده در کوهان و حتی استخوان آن می توان استفاده کرد.

این حیوان در قدیم بیشتر به خاطر باربری و کاروان  از آن استفاده می شده است.

شتر به لحاظ مشخصات بدنی بسیار متفاوت با سایر حیوانات از قدرت و تحمل در برابر سختی ها به روایتی به مدت ۷ روز و برخی گفته اند تا ۴۰ روز میتواند بدون آب زندگی کنند و یا قدرت آن را دارد که از فاصله حداقل ۳۰ کیلومتری بوی آب و سمت و جهت وجود آب را هم حدس زده  و پیدا کند .

خداوند به این حیوان قدرتی داده که می‌توانند باری معادل ۱۷۰ تا ۲۷۰ کیلوگرم را با سرعتی معادل ۴ تا ۵ کیلومتر در ساعت تحمل کنند ،چشمانش  به طوری خلق شده که اگر افسار شتر را به دست کودکی ۶ تا ۱۰ ساله بدهی ز خود بزرگ تر می بیند و به دنبال  وی به راه می افتد.

با اندکی تامل در چگونگی تاریخچه شترداری در ایران میتوان به سابقه دیرینه آن پرداخت که از دوران های تمدن ایرانی اولیه از این حیوان استفاده می شده و در دوره‌های اخیر وجود جاده ابریشم تاییدی بر این مدعاست  آنچه که از پیشینیان در شهرستان بشرویه سینه به سینه نقل شده به قدمت تاریخ بشرویه، در قدیم الایام شترداری همپای دامداری رونق داشته به خصوص در صد ساله اخیر کاروان‌های تجاری از شهر بشرویه به سمت مشهد مقدس، اصفهان، بیارجمند، شاهرود ،شهرداد، کرمان و حتی کربلای معلا با استفاده از این حیوان در کویر انجام می‌شده است .

"حاج رضا عباسپور" پدر شهید مهدی عباسپور از پیشکسوتان قدیم شهرستان بشرویه که عمری را در شغل شریف شترداری به سر برده با خبرنگار پیام بشرویه از گذشته های خود در این پیشینه می‌گوید: از زمانی که فرزند خردسال بودم پدر و پدربزرگ همه مشغول به حرفه ای شترداری و کاروان داری بودند .

وی میگوید: منطقه بشرویه به دلیل مراتع بسیار غنی از بوته های گیاهی و مردم سختکوش اکثریت به شغل شترداری روی می‌آوردند و خود از زمان کودکی یعنی حدود پنج سالگی با پدرم و پدربزرگم در بیابان های اطراف مشغول شترداری بوده و تا این اواخر که به حدود سال ۱۳۵۰ یعنی نزدیک به چهل و هفت سال پیش در همین شغل کار می کرده ام .

 

این پیشکسوت شترداری بشرویه که در حرفه ی تربیت و پرورش شتر سابقه ای بیادماندنی دارد می‌گوید می‌تواند از روی دندان‌های آنها تشخیص دهند که در چه دامنه سنی تا هفت سالگی هستند.

 آقای عباسپور جمعیت شتر شهرستان بشرویه در دوران کودکی و جوانی خود را بیش از ده‌ها هزار نفر تخمین می زند که اکثر اوقات شترها آزاد بوده و در بیابان به چراغ مشغول بودند  ومردم قدیم برای مسافرت و بارداری از کاروان‌های شتر استفاده می کردند که هم طاقت و تحمل حمل بار زیاد را دارد و هم در بیابان و مخصوصا مناطق کویری استقامتی مثال‌زدنی دارد.

 

 این پیشکسوت شتردار همچنین  به بیان خاطراتش در دوران کاروان داری با شتر پرداخته و میگوید: برای بارگیری شتران در زمان قدیم سعی می کردیم طرف صبح بار شتر ها را آماده کرده و از پس از نماز ظهر به راه خود ادامه می دادیم که فاصله  هر منزلگاه نزدیک هفت تا هشت ساعت طول می‌کشید .

آقای عباسپور سفرهای تجاری و باربری با کاروان شتر را در دوران جوانی خود  تجربه کرده از سفربه منطقه کرمان و شهر داد ،تربت حیدریه، مشهد ،اصفهان ،بیارجمند و شاهرود می‌گوید که دوران بسیار پر تلاش و خدمت به جامعه انسانی بوده است وی دلایل تغییر شغل خود از شهرداری به دامداری و کشاورزی را پدیده خشکسالی کمبود آذوقه از مراجع و همچنین به فراموشی سپردن راه اندازی کاروان‌های تجاری به دلیل توسعه وسایل حمل و نقل امروزی می دانند.

آقای عباسپور شتر را حیوانی نجیب با وفا قدرتمند و در عین حال بسیار با صرفه اقتصادی می‌دانند که از گوشت شیر تا استخوان می توان به بهترین شکل استفاده کرد ولی خشکسالی های متوالی و کمبود شدید در مراتع پرورش شتر به خصوص در حوزه سنتی آن دیگر مقرون به صرفه نیست .

سرانگشتان هنرمند این پیشکوست شتردار بشرویه امروز هنر آذین شتر را که در جوانی انجام می داده و با کار حرفه ای خود رقیب نداشته ، در سن 80 سالگی احیا کرده است.

 

پدر شهید عباسپور که به گفته خود از سال ۱۳۵۰ دیگر به دنبال شترداری نیست  با استفاده از ذهن خلاق و هنرمند و بی‌نظیر خود در سن 80 سالگی  اقدام به تهیه تزیینات  و آذین برای شتر کرده است که می‌توان گفت تاکنون نمونه ای در شهرستان و منطقه مشاهده نشده است .

از بافت افزار، گردنبند ،جواز بند، شانه بند و گل سر در رنگهای گوناگون و با ترکیب بافتی بسیار بی نظیر که در موقع استفاده نمایشی بر سر و گردن و بدن شتر جلوه ای زیبا و بسیار خاص دارد .

این هنرمند بزرگ شهرستان بشرویه عنوان می کند متاسفانه این هنر بی نظیر از دید بسیاری مغفول مانده ، علی رغم اینکه هنر دستی ، دست بافته های آذین شتر را می توان به جرات گفت از هنرهای زیبا و منحصر به فرد بشرویه است و در حال حاضر کسی به جز من تخصص در زمینه بافت آن را ندارد.

 

"دست بافته آذین شتر" که یکی از هنرهای صنایع دستی در گذشته محسوب می شود و نوع بافت ان علی رغم داشتن تخصص و تبحر، حوصله و ظرافت برای نقش بندی با ساده ترین ابزار تهیه می شود از نگاه مسئولان و متولیان هنرهای دستی و سنتی در میراث فرهنگی  گویا مغفول مانده است.

احیا این هنر ارزشمند و همچنین قدردانی از هنرمندان پیشکوست که شاید دیگر از جمله آنان را نداشته باشیم، لازمه حفظ این میراث های فرهنگی گرانبها است.

چه بسا که احیا هنر آذین بندی شتر می توانند زمینه ساز ایجاد اشتغال و حتی صادرات دست بافته ها به کشورهای عربی و بهره بردن در جشنواره های بین المللی شتر باشد.

 

پدر شهید "مهدی عباسپور" از شهدای والامقام شهرستان بشرویه، شهادت فرزندش را یک افتخار بزرگ برای خود می داند و می گوید: مهدی در اخلاق  اسلامی و توجه به والدینش نمونه بود، او عاشق دستگاه ائمه اطهار بوده و ارادت ویژه ای به آقا حضرت ابوالفضل (ع) داشت و بعد از بارها اعزام به جنگ که از وی خواستم تا دیگر نرود ، در جوابم بیان کرد: اکنون تازه آماده حمله به دشمن شده ایم و بعد پارچه ای را به نیت بردن به کربلا و تبرک و تیمن کردن به ضریح مطهر امام حسین به کمر بست و به خواهرانش گفت این پارچه را تبرک می کنم و بعد شهید خواهم شد.

 

شهید والا مقام "مهدی عباسپور" در شب عملیات  به همراه شهید نیکپور ، بعد از خواندن نماز شب، غسل شهادت می کنند و در همان شب به درجه رفیع شهادت نائل می شوند.

 

 

enlightenedبرای تماشای مستند کوتاه " نیم قرن شترداری تا احیا هنردستی با سرانگشتان پدرشهید شهرستان بشرویه در 80 سالگی" کلیک کنید:

 

فیلم وپخش آنلاین

 

نظرات کاربران

سلام با پخش این گزارش ها و دیدن چهره های نورانی قدیمی ها بیش از گذشته عاشق بشرویه و مردم خوبش میشوم. مرحبا به حاج آقای عباس پور که افتخار بشرویه است و دست مریزاد به این هنر فوق العاده کاش مسولان این افراد بزرگ و هنرمند رو شناسایی کنند و نگذارند به فراموشی سپرده شود.
هی هی کیف کردوم به به او چه شیرینی تعریف کردن بو احس حاج آقا احسن ماشاالله به او انگشت ها هنرمند خدا قوتتو دهه

دیدگاههای ارسال شده ، پس ازتأیید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.

پیامهایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.

انتشار نظر به معنای تأیید از دید مسئول سایت نبوده و مسئولیت نظرات بر عهده نظردهنده است.

نظر شما

CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.