کد مطلب: 14121
تاریخ انتشار : 9 فرو 1397 - 10:11
پیام بشرویه گزارش می دهد:
بشرویه و آیین های قدیمی نوروزی اش
يكي از رسم هایی كه در قديم بشرویه مرسوم بود، حنا كردن دست‌ها ،ناخن‌ها ،موي سر و كف پاها بود كه اين امر در بين زنان و مردان متداول بود، ولي امروزه از رونق افتاده است و فقط در بين افراد مسن‌تر تا حدودي رواج دارد.

به گزارش خبرنگار فرهنگی پیام بشرویه , عيد نوروز، عيد ملّي ما ايرانيان است و مردم بشرویه نيز برای استقبال از اين عيد باستاني همچون ديگر هم‌وطنان خود آماده استقبال از بهار مي‌شوند.

 

در شهرستان بشرویه  از قديم‌الايّام رسم بوده است كه قبل از فرارسيدن سال جديد و ايّام نوروز، مردم به نظافت و تميز كردن خانه(خانه تكاني) مي‌پرداختند.

 

يكي ديگر از مقدّمات عيد نوروز، تهيه لباس نو براي افراد خانواده بود كه به همين منظور خانواده‌ها لباس يا پارچه‌هايي را خريداري مي‌نمودند و براي تهيه‌ي كفش و لباس عيد، اقدام مي‌نمودند، به‌طوري‌كه در روزهاي پاياني سال حضور مردم در بازارها، خيابان‌ها و كوچه‌هاي اين شهر بسيار پر رنگ است.

 

حنا بستن دست و پا و موی سر

 

 از رسومات كه در قديم مرسوم بود، حنا كردن دست‌ها ، ناخن‌ها، موي سر ، كف پاها بود كه اين امر در بين زنان و مردان متداول بود، ولي امروزه از رونق افتاده است و فقط در بين افراد مسن‌تر تا حدودي رواج دارد.

 

هم‌چنين قبل از رسيدن عيد، مادر خانواده تعدادي تخم‌مرغ را آب‌پز مي‌كند و پس از پختن آن‌ها را با رنگ‌هاي شاد رنگ مي‌كند.

 

کاشت سبزه به سلامتی امام زمان (عج)

 

ديگر اين‌كه ده تا پانزده روز مانده به عيد اقدام به كاشت سبزه از نوع  تره تيزك، ماش، نخود و يا خاكشير مي‌نمايند. براي اين كار از ظرفي استفاده مي‌كنند كه از جنس مس يا روي باشد، سپس مقداري دانه ابتدا به سلامتي امام زمان(عج) مي‌ريزند و به ترتيب بعد از آن، نام اعضاي خانواده را مي‌آورند و تا سرزدن دانه‌ها دستمال سفيد مرطوبي را روي آن قرار مي‌دهند.

 

هنگام تحويل سال، هر خانواده در يكي از اتاق‌هاي خانه سفره‌اي را پهن مي‌كند و قبل از هر چيز، آيينه و قرآن را روي سفره مي‌گذارد، سپس در مراحل بعدي وسايل هفت سين را كه از قبل آماده نموده روي سفره با سليقه‌ي خاصّي قرار مي‌دهد كه مي‌تواند شامل: سماق، سير، سنجد، سمنو، سكه، سركه و سبزه باشد.

 

تخم مرغ‌هاي رنگ كرده نيز در ظروفي زيبا با تزيين خاصّ خود روي سفره قرار مي‌گيرد و يك دسته گل بنفشه(گل بِنگو) كه توسط كودكان خانه از صحرا چيده شده، در گلداني گذاشته روي سفره قرار مي‌دهند.

 

تلاوت آیات قران کریم توسط بزرگ خانواده

 

تنگ ماهي نيز كه معمولاً دو ماهي قرمز در آن بالا و پايين مي‌پرند از ملزومات سفره‌ي هفت‌سين است و شمع نيز در بعضي موارد روشن مي‌كردند. موقع تحويل سال همه‌ي خانه لباس نو بر تن دارند و سر سفره نشسته‌اند. اسپند دود مي‌شود و پدر خانواده آياتي را از قرآن تلاوت مي‌كند. به محض تحويل سال اعضاي خانواده با يكديگر روبوسي كرده عيد را به همديگر تبريك مي‌گويند و بزرگ​ترها به كوچك‌ترها عيدي مي‌دهند.

 

بعد از تحويل سال، عقيده دارند كه نبايد شمع‌ها را با فوت خاموش كرد، بلكه بايد گذاشت تا آخر بسوزد و يا با نقل خاموش مي‌كرده‌اند.

 

يكي ديگر از رسومات هنگام تحويل سال اين است كه مادر خانواده مقداري سكه(پول فلزي) را در داخل ظرف آبي ريخته و روي اجاق مي‌گذارد تا در هنگام تحويل سال اين سكّه‌ها در حال جوشيدن باشند و معتقدند كه با اين كار، در آن سال وضع مالي خانواده بسيار خوب خواهد بود و از نظر مالي، درآمد خوبي به دست خواهند آورد.

 

پخت شیرینی های سنتی

 

از ديگر سنّت‌هاي استقبال از عيد نوروز، پختن شيريني و نان‌هاي مخصوصي است كه در اين شهرستان معمول مي‌باشد. انواع شيريني‌هاي محلّي، كلوچه، رو وَر كرده، تفتون، پنجه‌كش، قِنيچه، نان شكري و... در روزهاي آخر سال پخت مي‌شود تا در ايّام عيد از آن‌ها استفاده گردد.

 

هم‌چنين در بهار که باران فراوان مي‌بارد، گوسفند اناز علف‌هاي صحرا بيشتر استفاده کرده و زاد و ولد دربين گوسفندان بيشتر است و هرچه بر تعداد دام‌ها افزوده مي‌شده، مقدار پشم آن‌ها بيشتر بوده است. بنابراين «تخته شانه» که وسيله‌اي براي جدا کردن کرک از پشم بوده است فراوان بوده و اين شعر در اين زمان قرائت مي‌شده است:

 

بادِ بهارِ نوروزَ

تختَه شَنِها فَهواريزَه

 

 

 

و نيز زماني که نوروز فرا مي‌رسد کسي که شوهردار است غم زيادي دارد و بايد کارهاي زيادي را از قبيل خانه‌تکاني، تهيه‌ي وسايل پذيرايي، مهماني و ... انجام دهد. امّا زني که شوهري ندارد گرفتاري‌هايش به مراتب کمتر است و بر همين مبنا اين شعر قرائت مي‌شده است:

 

زُهاي شودار

به غم گرفتار

زُهايِ بيوَه

چِلَّه بِه دَر شُدْ

 

 

 

 

دید و بازدید های نوروزی 

از بامداد نوروز، ديد و بازديدها آغاز مي‌شود. در ابتدا بازديد از خانواده‌هاي داغ‌دار و نيز بيماران و رفتن به زيارت اهل قبور كه از آداب پسنديده‌ي اهالي اين منطقه است و تأكيد بيشتر براي ديدار از خانواده‌هاي داغداري است كه مرحومي در سال گذشته داشته‌اند و اكنون به اصطلاح مردم «عيد اوّل» اوست.

 

در همه‌ي خانواده‌ها رسم است كه ابتدا به ديدار كسي كه از نظر سن و شخصيت بر ديگران مزيّت دارد بروند و دست او را ببوسند و تبريك بگويند. در حين ديد و بازديد،بزرگ​ترها به كوچك ترها عيدي مي‌دهند كه شامل سكه يا پول است و كوچك‌ترها نيز احترام به بزرگ​ترها را مي‌آموزند.

 

نظرات کاربران

این جور مطالب بهتره"قبل"عید منتشر بشه...!

دیدگاههای ارسال شده ، پس ازتأیید توسط مدیر سایت منتشر خواهد شد.

پیامهایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.

انتشار نظر به معنای تأیید از دید مسئول سایت نبوده و مسئولیت نظرات بر عهده نظردهنده است.

نظر شما

CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.